Soms heb je van die weken waarin alles mee lijkt te zitten. Zo ook deze week: ik mocht opnieuw een wel heel bijzondere vogel waarnemen – de roodkopklauwier! Eerlijk is eerlijk, ik heb hem niet zelf gevonden. In een fotogroep uit de buurt zag ik berichten voorbij komen en dat maakte me nieuwsgierig genoeg om vanmiddag even een kijkje te nemen. En ik was zeker niet de enige; de rij auto’s en statieven langs de weg wezen de plek al snel aan. Daar zat hij dan, het vogeltje waar iedereen voor gekomen was. En wat een schoonheid! Het gaat om een jonge vogel, een zogenaamde juveniel. Daardoor heeft hij nog…
-
-
Zolang het nog droog blijft en de zon zich nog af en toe laat zien, moet je er deze herfst gewoon van genieten! Vanmiddag ben ik er daarom samen met Banjertje op uitgetrokken voor een klein rondje fietsen en wandelen door het Bûtenfjild. We liepen langs de Looden Hel en het Wiel – een prachtig stukje natuur dat ook in de herfst helemaal tot leven komt. Wat een pracht onderweg: overal paddenstoelen in de mooiste vormen en kleuren. Sommigen waren zó groot! Na zo’n vier kilometer wandelen plofte Banjer moe maar voldaan in zijn mandje neer. Hij ligt nu heerlijk te knorren, terwijl ik straks nog even de pastelpotloden erbij…
-
Soms lijkt het net alsof de natuur een cadeautje uitdeelt. Vrijdag stond ik nog te juichen om die prachtige slechtvalk die ik wist vast te leggen, en vandaag kreeg ik er zomaar nóg een vogelgeluksmoment bij: de Grote Bonte Specht kwam eindelijk onze tuin in! Vorig jaar had ik al hoopvol een paar potjes pindakaas opgehangen, in de veronderstelling dat dit de ultieme spechtenlokker zou zijn. Nou, er kwam van alles op afgevlogen – roeken, mezen, mussen, roodborstjes – maar de specht? Die liet zich niet zien. Tot vanmiddag dus. We zaten midden in een serieus gesprek toen ik ineens riep: “Hé, kijk eens, snel! In de tuin!” En ja…
-
Na mijn wandeling door het Driezumerbosk vanmiddag fietste ik via de Zwagermieden weer richting huis. En dat bleek een hele goede keuze! Op een paal langs de weg zag ik opeens iets bijzonders zitten. Natuurlijk meteen gestopt, camera gepakt – maar met Banjer wiebelend in de fietsmand achterop was dat nog best een uitdaging. Toch is het gelukt: ik heb een prachtige slechtvalk met zijn prooi vast kunnen leggen! Wat een indrukwekkend gezicht, zo’n machtige roofvogel die rustig blijft zitten terwijl ik voorzichtig mijn foto’s maakte. Dit zijn de momenten die een fietstochtje zomaar bijzonder maken. 🍂🦅📸
-
Vrijdag 10 oktober – na een drukke werkdag vol nieuwsberichten, persberichten en gesponsorde artikelen had ik eigenlijk één plan: nog één keer naar de Twijzelermieden fietsen. Maar eerlijk is eerlijk, dat is toch wel een stukje trappen. Dus snel de bedden verschoond, klaar om te gaan… en toen gooide het nieuws roet in het eten. Een overname, nog twee artikelen die écht geplaatst moesten worden – zucht. Daar ging mijn plan. Ik had er flink de pee in. Maar gelukkig niet lang. Want toen dacht ik: waarom niet dichter bij huis genieten? Dus Banjer in de fietsmand, hup, wegwezen! Richting het Driezumerbosk. En dat bleek een gouden zet. Wat een…
-
Vanmiddag zijn we er samen, mét Banjertje, nog even op uitgetrokken. Het begon met prachtig weer: zonnetje erbij, blauwe lucht… precies zo’n dag die uitnodigt om buiten te zijn. Helaas liet de zon ons al snel in de steek en verschool hij zich achter de wolken. Maar koud? Nee hoor dat dan ook weer niet in Lauwersoog. We hebben een heerlijk stukje gewandeld. Niet al te ver deze keer, want ik word momenteel wat afgeremd door hielspoor in mijn rechtervoet. Ai, dat doet flink zeer tijdens het lopen. Toch wilde ik er even uit, en gelukkig kon dat. Want eerlijk: zelfs met pijnlijke stappen is het fijn om het water…
-
Deze foto’s heb ik al anderhalve week geleden gemaakt op een zondag maar het ontbrak me steeds aan tijd (en zin ahum…) om ze online te plaatsen maar…. bij deze! Die zondag waren we in het Lauwerzeegebied en man man man wát een libellen! Ik heb er honderden gezien, ze vlogen maar in het rond… voor de foto gingen er gelukkig ook een paar zitten.
-
Zo’n zes weken geleden begon ik aan een nieuwe tekening: een chimpansee. In eerste instantie dacht ik dat het handig zou zijn om een video tutorial te volgen. Maar al snel merkte ik dat dit niet werkte voor mij. Ik zette de video uit en besloot mijn eigen weg te gaan. Dat voelde spannend, maar ook bevrijdend. Ik probeerde zo gedetailleerd mogelijk te werk te gaan, stukje bij beetje, zonder me te laten opjagen door het tempo van de video. Het was soms een kwestie van geduld bewaren, want hoe verder ik kwam, hoe groter de verleiding om er nóg meer details in te stoppen. Vanavond heb ik hem afgerond.…
-
Gisteren, zondag, brachten we een bezoek aan WEC Waddenzee, het zeehondencentrum dat vroeger in Pieterburen zat. Hier worden jonge zeehonden – de bekende huilers – opgevangen wanneer ze ziek zijn, hun moeder kwijt zijn geraakt of hulp nodig hebben. Wat een bijzondere ervaring was dat! Zodra je binnenkomt, kijk je recht in die grote, donkere ogen van de jonge zeehondjes. Zo aandoenlijk en lief, ik had ze het liefst allemaal willen knuffelen. Natuurlijk heb ik heel veel foto’s gemaakt van die schattige koppies. Ik weet nu al dat ik een aantal van die foto’s ga gebruiken als inspiratie voor nieuwe tekeningen. Over WEC Lauwersoog Het Wildlife Experience Centre (WEC) Waddenzee…
-
Het is nog zomer. De zon doet zijn best, hoewel hij het vandaag wat laat afweten, de korte broek hangt nog niet definitief in de kast en ik probeer wanhopig vast te houden aan het vakantiegevoel. En toch… stond ik vanochtend in de supermarkt ineens oog in oog met hele schappen vol pepernoten, chocoladeletters en speculaas. In augustus! Begrijp me niet verkeerd, ik hou van pepernoten. Van die kruidige geur, van warme chocolademelk met een handje erbij, van de gezelligheid die hoort bij donkere avonden en koude dagen. Maar niet nu! Dat hoort toch bij november? Of hooguit oktober als we het ruim nemen. Niet midden in de zomer die…
