De laatste tijd lijkt mijn Facebook-tijdlijn een soort digitale rouwkamer te zijn geworden. Niet omdat mijn vriendenkring ineens massaal richting de hemelpoort wandelt, maar omdat ik — onschuldig en uit nieuwsgierigheid — één berichtje aanklikte van een fotograaf die een gezin vastlegde in de laatste levensfase. En toen gebeurde het onvermijdelijke: Facebook dacht dat ik daar meer van wilde zien. Sindsdien word ik overspoeld. Foto’s van gezinnen die hun laatste momenten koesteren. Wensambulances die iemand nog één keer naar zee brengen. Koppels die elkaar vasthouden omdat het zo ongeveer de laatste keer is dat het nog kan. Zonen die afscheid nemen van hun moeder in de hospice… Begrijp me niet…
-
-
Het is nog zomer. De zon doet zijn best, hoewel hij het vandaag wat laat afweten, de korte broek hangt nog niet definitief in de kast en ik probeer wanhopig vast te houden aan het vakantiegevoel. En toch… stond ik vanochtend in de supermarkt ineens oog in oog met hele schappen vol pepernoten, chocoladeletters en speculaas. In augustus! Begrijp me niet verkeerd, ik hou van pepernoten. Van die kruidige geur, van warme chocolademelk met een handje erbij, van de gezelligheid die hoort bij donkere avonden en koude dagen. Maar niet nu! Dat hoort toch bij november? Of hooguit oktober als we het ruim nemen. Niet midden in de zomer die…
-
De zomer is begonnen, de zon schijnt, en in huize Van der Wal wordt langzaam maar zeker toegewerkt naar een bijzonder moment: ons 35-jarig huwelijksjubileum. We willen dat graag vieren met familie en vrienden, en natuurlijk hoort daar iets lekkers bij. Een mooie speciale taart, een frisse rauwkostschotel, misschien wat vers brood en gebak van de bakker op de hoek. Maar helaas. Want wat blijkt? De bakker is dicht. Net als de groenteman. En de slager. De patatzaak. Twee weken lang. Alles ‘wegens vakantie’, want ja… het is bouwvak. Maar bestaat de bouwvak eigenlijk nog wel? Volgens mij niet echt. Of in ieder geval niet meer zoals vroeger, toen het…
