Vanmiddag zaten we eigenlijk perfect. Op de bank, lekker warm, Netflix aan, haakwerkje binnen handbereik… niks mis mee. En toch. Dat zonnetje dat zo uitnodigend naar binnen scheen, zorgde voor dat bekende kriebeltje. Dat “zullen we toch even…”-gevoel. Dus vroeg ik aan Banjertje of hij zin had om mee te gaan wandelen in het Driezumerbosk. Die vraag hoefde ik geen tweede keer te stellen. Hij sprong van de bank alsof hij al uren stond te wachten en wilde meteen weg. 🐾 Mijn hubby ook maar even gevraagd en voor we het wisten stonden we met mutsen, wanten en dikke sjaals klaar. Want ja, zonnig of niet: koud was het toch…
-
-
Vrijdag 10 oktober – na een drukke werkdag vol nieuwsberichten, persberichten en gesponsorde artikelen had ik eigenlijk één plan: nog één keer naar de Twijzelermieden fietsen. Maar eerlijk is eerlijk, dat is toch wel een stukje trappen. Dus snel de bedden verschoond, klaar om te gaan… en toen gooide het nieuws roet in het eten. Een overname, nog twee artikelen die écht geplaatst moesten worden – zucht. Daar ging mijn plan. Ik had er flink de pee in. Maar gelukkig niet lang. Want toen dacht ik: waarom niet dichter bij huis genieten? Dus Banjer in de fietsmand, hup, wegwezen! Richting het Driezumerbosk. En dat bleek een gouden zet. Wat een…
